Yeni BI Portalı tasarımcıları aslında ikinci bir Veri Kaynağına ihtiyaç duyarken sıkça bir Veri Modeline yönelir veya bu mantık bir Akışa aitken iki tabloyu Model içinde birleştirmeye çalışır. Ayrım doğrudan ifade edildiğinde basittir: Kaynak veriyi hazırlar, Model onun hangi çıktısının açılacağını seçer, Görünüm Modeli tüketir.
Her katmanın sorumluluğu
- Dönüşümler yalnızca Veri Kaynağında tanımlanır — asla Model üzerinde değil
- Model seçer — bir görünümün hangi üst kaynağı ve hangi kaynak dönüşüm çıktısını (veya ham çıktıyı) okuyacağını; fazlasını değil
- İki tabloyu birleştirmek bir Model işlemi değildir — bunun için Akıştaki Join düğümü vardır
Modeli doğru şekilde oluşturma
- Yeni bir Veri Modeli başlatın ve üst Veri Kaynağını seçin — bu seçim oluşturmadan sonra kilitlenir
- Üretilen Nesne Kimliğini kabul edin veya düzenleyin (
MDL_...) - İsteğe bağlı olarak bir Kaynak Dönüşümü seçin; aksi halde Model ham kaynak çıktısını okur
- Kaydedin; ardından dosya dışındaki kaynak türleri için Canlı, diğerleri için Önbellek seçeneğiyle önizleyin
Bu kurulumdan sonra boş bir önizleme, neredeyse hiçbir zaman Modelin bozuk olduğu anlamına gelmez; üst kaynağın önbelleği henüz bir yenileme işiyle doldurulmamıştır. Önce kaynak işini çalıştırın, ardından Modeli yeniden kontrol edin.
Neden önemli?
Bu sınırı temiz tutmak, bir Veri Kaynağının bağlantı mantığını çoğaltmadan birkaç Model ve Akış tarafından yeniden kullanılabilmesi demektir; boş bir görünümü gidermenin de doğru katmanda — üst Kaynağın önbelleğinde — başlaması demektir; tasarımcının Modelin kendisinin yeniden kurulması gerektiğini varsayması değil.